Vorto

1. (Lingvistiko) Elstara unuo de lingvo(sono en parolo aŭ skribaj literoj) kun partikulara senco. Kunmetita de unu aŭ pliaj morfemoj.
2. Io dirita aŭ promesita.
3. (Informadiko) Numera valuo kun bita larĝeco, origine uzata de la maŝino.
4. (Teologio) Dio.

• Dana: ord
• Finlanda: sana
• Franca: mot, parole
• Ĝermana: Wort
• Hebrea: מילה
• Hungara: szó
• Jida: װאָרט
• Korea: 1 낱말 (natmal), 단어 (daneo) 2 말 (mal)
• Nederlanda: woord
• Portugala: 1~4 palavra, 1 vocábulo, 4 verbo
• Sveda: ord